"In september ben ik op cruise geweest. Van 6 tot 13 september 2025, om precies te zijn. Een reis waar ik lang naar had uitgekeken – en twee keer eerder heb moeten annuleren. Eerst door corona, daarna in 2023 door een CVA. Plots ging alles trager. Ik kwam in een rolstoel terecht en moest helemaal opnieuw beginnen. 2024 was een jaar van revalidatie en stap voor stap weer opbouwen. En dan… begin dit jaar, voor mijn 70ste verjaardag, kreeg ik een ongelooflijk cadeau: een cruise!"
"We vertrokken in Amsterdam en eindigden in Rotterdam, aan boord van een gigantisch schip van 300 meter lang, 39 meter breed en 12 verdiepen hoog. Het was indrukwekkend, maar vooral: prachtig. De landschappen onderweg waren ontroerend mooi. Bergen, dorpjes, water – het leek wel alsof we door kerstkaarten voeren. Net schilderijen. Of postkaarten die tot leven kwamen.
"Ik ben meegegaan met twee vrijwilligers, Jan en Vincent, allebei uit Gent. Voor de reis trokken we er samen op uit, een zaterdag naar de markt in Liedekerke en iets gaan drinken op café om elkaar wat te leren kennen. En het klikte meteen. Dat zijn nu echt vrienden geworden. We hebben lekker gegeten aan een buffet van 30 meter lang, van Vietnamese tot Japanse gerechten – alles wat je je maar kunt voorstellen."
"Het enige wat ontbrak? Een storm. (Lach) Ik had graag eens goed door elkaar geschud geweest, maar het weer was té mooi."
"Reizen is voor mij pas iets van de laatste jaren. Vroeger ging ik nooit weg. Na het overlijden van mijn vrouw heb ik een mobilhome gekocht, en ben ik beginnen rondtrekken. Eerst naar Duitsland en Denemarken. Mijn eerste vliegreis was naar Madeira, op mijn 64ste. Nu ben ik al aan het dromen van de volgende cruise – misschien naar Canada of de Caraïben. Ik ben volop info aan het opzoeken."
"Voor wie twijfelt om te reizen: doe het gewoon. Niet wachten. Niet uitstellen. Je leert bij, je ziet dingen, en je komt anders terug."
"En ja, ondertussen blijf ik natuurlijk ook gewoon de post rondbrengen in residentie Sara. Toen Jessica (hoofdverpleegkundige Tijm& Lavendel) me vroeg om de taak van haar vader Etienne over te nemen, heb ik daar geen seconde aan getwijfeld. Met veel plezier doe ik dat. Het is een fijn begin van de dag. Even contact met mensen, een babbel hier en daar. En elke ochtend het warme gesprek met Kathleen aan het onthaal – dat hoort er gewoon bij. Het zijn de kleine dingen die het verschil maken."
Groetjes,
Ivo
