Zomergem/Ursel - De pastorie van Beke fleurt op nu er vier Indiase verpleegkundigen minstens twee jaar lang hun intrek nemen. De twintigers Ansu, Arathi, Jeny en Stephy lieten hun leven in Kerala achter voor deze kans in België. Ze gaan aan de slag in de woonzorgcentra Ons Zomerheem in Zomergem en Onderdale in Ursel, van de groep Zorg-Saam.
Zes maanden lang leerden de vier twintigers Nederlands spreken, en schoolden ze zich in geriatrie, psychologie en andere medische vakken die in India te weinig aan bod komen. “We weten dat ze zich enorm gaan inzetten, en dat levert hopelijk binnen 6 maanden een volwaardig verpleegkundigendiploma op”, zegt Anne Coetsier van Zorg-Saam.
Warme ontvangst
“We lieten onze vrienden, familie, ons hele leven achter in Kerala (in het zuidwesten van India, red.), maar we zijn heel gelukkig met de warme ontvangst en de hulp”, gaan de dames verder. Na twee jaar kunnen ze hun gezinnen naar België halen.
“We zijn heel dankbaar voor deze kans en voor alle hulp die we hier al hebben gekregen”, zeggen Stephy en Jeny in vlot Nederlands. “Makkelijker starten kon niet, elk probleem werd heel snel opgelost.”
Aurora
Ze hadden al heel wat kennis in het vak, en wilden deelnemen aan de selecties van Aurora, een 2 jaar oude rekruteringssamenwerking tussen India en België. Samen met nog 15 andere Indiase verpleegkundigen kwamen ze eind januari naar ons land. Van de 400 werknemers zijn er nu al 29 gerekruteerd via Aurora.
Ook de zorggroep bereidde zich grondig voor om hun nieuwe verpleegkundigen hier thuis te doen voelen. “Normaal gesproken zouden we twee appartementen huren om de dames twee per twee in te huisvesten, maar toen we zagen dat deze pastorie al een half jaar leegstond, konden we hier zorgen voor meer comfort en prettiger samenwonen, dankzij de fijne samenwerking met het kerkbestuur van Lievegem”, zegt Koen Bellers, directeur van Onderdale.
De pastorie ligt op nog geen kwartier fietsen van het wzc Ons Zomerheem in Zomergem, naar Ursel is het toch wat verder. “Maar daarom hebben we brommertjes gekocht. Al hadden we daarmee rijden beter ook in de voorbereiding gestoken”, besluit Bellers met een lach.
Tekst: Arthur Carton
