Kanunnik Jozef Triest  

Jozef Triest is niet alleen geschiedkundig een boeiend figuur. Door zijn geschriften en preken zien we een spiritueel bewogen man, die erin slaagde wat in hem leefde door te geven aan anderen.

Bij kan. Triest ging het om God en de mens. Hij probeerde elke ontmoeting te beleven vanuit zijn relatie met God. Iedereen, de bejaarde en het kind, rijk en arm, zijn kind van God. In een van zijn preken zei hij "Laat niemand verloren gaan. Ik bemin hen allen uit liefde voor U". Dat "graag zien" kreeg vorm in de zorg voor de gehele mens: lichamelijk, psychisch, sociaal en spiritueel. Triest schreef:

"Het lijkt wel of Christus slechts voor de armen geleefd heeft: altijd was Hij in hun midden. Gij zijt dus, in alle bescheidenheid, een andere Christus, wanneer gij tot de behoeftigen gaat, behoeftigen naar het lichaam, naar het verstand of naar het hart, behoeftigen naar de ziel. Een andere Christus zijt gij, als gij hen voedt met brood, met kennis of goedheid, als gij hen open helpt gaan voor Gods genade".

Triest streeft ernaar "een zonne te scheppen, een nieuwe aardbodem voort te brengen", m.a.w. samen werken aan een wereld waar iedereen een plaats heeft en graag gezien wordt. Want voor hem is de liefde altijd de bron van wat we doen. Liefde geeft ons de kracht tot net dat ietsje meer dan wat we normaal zouden doen.